اینجا تهران

ساعت 4 صبح

موبایل زنگ میزنه و تو گیج دستت روی صندلی کنار تختت سر میخوره تا پیداش کنی

بجای صبح بخیر یه جمله همیشگی داری

ای تو روحت چقدر زود

صبحونه

چیزی بین آش شعله قلمکارو نیمرو تو رودربایستی معده هستی که داره سوراخ میشه

اتبوس تندرو

خط شبانه

نیمه شرقی به کل نیمه غربی

ترمینال به سمت ناکجا آباد

میرسی

چند

8 صبح

سر کلاس

استادایی که دانشجورو با عمله افغانی اشتباه گرفتنو دانشجویی که استاد براش نقش مترسک داره

سر کلاس اقتصادی

تو تو فکر اونی که اقتصاد ایران ریده

بغلیت تو فکر اونه که استاد سوتی داد تیکه بندازه بهش

از پشت سرتم هی داره صدای جون جوووووووون میاد

کنجکاو میشی برمیگردی میبینی در حال تماشای صور قبیحه یه بنده خدای جدیده وسط جون هم یه ای لامصب چاشنی کارش میکنه

اونسر کلاس پسری داره با دختری از اینسر کلاس آمار بازی میکنه

بماند

ترشی باحالیه

 استادم که خدا پدرشو بیامرزه

یه چیزی تو مایه های سمندون

ریز زبون نفهم کچل

حرفشم اینه که اقتصاد اینور و کلا اینور به فنا

اونور همه آباد و سر حال

معلومم نیست ایشون با اینهمه باد چطوری اینجا گیر کرده نپریده

جالب ترین قسمت دانشجویی اونم تو شهرای نزدیک تهران که میتونی بری و بیای اینه که آدمای مختلفی رو میبینی

از هر قماشی پیدا میشن

از جوون تیزو بزی که از آخونده کناریش وقت سوار شدن به اتونبوس سوال میکنه که اول با پای راست بره بالا یا چپ

و زن حاجی که حاجی و تشویق میکنه بین دخترای جوون سریعتر راهشو بازکنه و سوار اتوبوس بشه جا بگیره

از دختری که اینقدر عشوه خرکی میاد تو اتوبوس تا اعصابتو بریزه به هم

از پسری که ماشاالله صد رحمت به دختر

ابرو ها قیطونی و لبا پف کرده موهام فشن داره دنبال دوست دختر جونش میگرده و وای وای  میکنه

وسط اینهمه آدم مختلف تو هم با اون قیافه خسته و عبوست پیدایی

خوابت میاد

از زور خستگی خوابت نمیبره تو خونه

تا سرتم میزاری رو بالش صبح شده وهزارتا کارو اینور اونور

تنها امیدت به این 2 ساعت اتوبوس سواریه که بتونی بخوابی یکم توش

البته اگه بهش

پسره فکر اینه که خونه کی خالی میشه با رفقا بساط بزاره

دختره فکر پارتی پس فرداس که امید جونش با غضنفر میاد یا جعفر قلی

راننده تو فکره اینه که ای بسوزه پدر این عمر یکم جوونتر بود میخوند دانشگاه قبول میشد یه حالی میکرد

تو هم این وسطی با فکر خسته و صورتی که صد رحمت به عزرائیل

که اگه خود ملک الموت هم بیاد روش نمیشه جونتو بگیره ببره چون دیگه حالی نمونده برات

رفت و برگشت هم که از دانشگاه فقط جاش عوض میشه

وگرنه

قیافه تو بهم ریخته تر از صبحت میشه که درست تر نمیشه

تازه تو مخت داری برای فردا هم جا باز میکنی

تا بتونی روانشناسی تو مخت فرو کنی و اصول مدیریت و این خزعبلات

وقتی 18 واحد تو 2 روز زور چپون بریزن تو پرینتت از این بهتر نمیشه که

فعلا هم مثلا خوابم میاد ولی نمیتونم بخوابم

فعلا